บางอย่างเมื่อถึงเวลาของมัน มันก็จะบอกเราเองว่าหมดอายุ รักของเราเหมือนกัน มันเป็นเหมือนนมเปรี้ยวที่เก็บไว้ได้นานแต่ก็มีวันหมดอายุได้เช่นเดียวกัน...

วันนี้เดินมาจนสุดทาง....ทางตัน ฉันควรทำยังงัยดี................ฝืน- หยุด-หรือถอยหลังกลับ

มันไม่ใช่ ยังงัยแล้วก็ไม่ใช่ อะไรที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อกันและกัน ต่อให้รักกันแค่ไหน สุดท้ายก็จบลงอยู่ดี

ความรักที่ดูเหมือนว่ามันจะเป็นเรื่องง่าย

กลับไม่ใช่เลย

รัก คือทุกข์

รักมาก ก็ทุกข์มาก

ไม่รักก็ไม่มีหัวใจ

มีหัวใจเพื่อให้รัก

แล้วมันก็กลับเป็นวงจรเหมือนเดิม

ประภาคารที่รัก...เธอยังคงส่องแสงที่งดงามในใจฉันอยู่เสมอ

ฉันก็ได้แต่เฝ้ามอง คอยดูประภาคาร เพื่อไม่ให้หลงทิศ

ถึงอย่างไร เรือ กับประภาคารแม้ว่าเราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน

แต่ฉันจำเป็นต้องมีเธอเสมอ...ประภาคารที่รัก

อยู่กับคนที่คุณรักก็ต้องยอมมากหน่อย นานๆ เข้าเมื่อคุณต้องการบ้าง
เรียกร้องบ้างแล้วไม่ได้ ก็คงเศร้า ยังรักต่อมั้ย... ก็คงรัก
บางคนเรียกร้องมากเหลือเกิน ในขณะที่บางคนระมัดระวังตัวสุดฤทธิ์
ไม่เรียกร้องอะไรเลย แต่พออยากจะขออะไรขึ้นมาบ้าง อีกฝ่ายก็ไม่ชินแล้ว
รู้สึกว่าเรียกร้องเกินไป ทั้งๆ
ที่สิ่งที่เค้า/เธอต้องการก็ไม่ต่างจากผู้ชาย/ผู้หญิงทั่วไปเลย

อยู่กับคนที่รักเรา ... ความรูสึกคงเหมือนอยู่ในที่อุ่นๆ ตอนหน้าหนาว
แต่พอเริ่มร้อน ก็ไม่แน่ว่ายังอยากจะอยู่ที่นั้นอยู่รึป่าว
บางอารมณ์คุณอาจจะไปทำร้ายจิตใจเค้าโดยไม่รู้ตัว
เพราะเค้าดันไม่ได้มาอยู่ตรงหัวใจคุณซะด้วย

แต่ความรัก ... ไม่ได้มีสูตรตายตัว คนที่ตัดสินใจเลือกคนที่รักคุณ
อาจจะสามารถดูแลความรักเอาไว้ได้น๊าน นาน หรือบางคนอาจจะอยู่ในสภาวะ
....
คนในอ้อมกอด คนละคนกับคนในหัวใจ

"รักเธอ กอดคนอื่น.."

เมื่อรักใครคนหนึ่ง ไม่สำคัญเลยว่า เราจะได้กอดกันหรือไม่
ความรักบางอย่างในชีวิตคนเราเอื้อมไม่ถึง สัมผัสไม่ได้
เหมาะสำหรับเอาไว้มองดู ไว้ชื่นชมอยู่ไกลๆ

ดวงไฟประภาคารสวยล้ำค่า
ยามที่เราล่องเรืออยู่ในทะเลลึก จนหาทางกลับไม่ได้
แต่เราจ้องดูดวงไฟเพียงให้รู้ว่า ควรเดินหน้าไปในทิศทางใด
ใช่ว่าเราต้องเบนหัวเรือ
เพื่อไปมุ่งจอดเทียบท่าหน้าประภาคารเสียเมื่อไหร่
ได้รักเธอ ประภาคารก็ดูสวยดี
คนที่ฉันกอดก็ทำให้รู้ว่าโลกนี้สดชื่น สว่างไสว
อย่าสนใจเลยว่ารักเธอแล้ว ...
ฉันคนนี้จะกอดใคร

ใครที่หลงรักประภาคารอยู่จะได้รู้สึกดีขึ้นบ้าง
"รักเธอ กอดคนอื่น" สงสารคนที่โดนกอดจัง
จะรู้ไหมเนี่ยว่า ในอ้อมกอดนั้น

จะแอบคิดถึงใครอยู่ ...

แค่กระจกใสบางที่กั้นตรงกลางเท่านั้น

.....ได้แค่เพียงเห็นหน้ากันแต่ไม่มีวันได้ใจ.....

เรา 2 คนไม่อาจจะหนีความจริง

edit @ 2007/09/21 13:50:22

วันนี้ตอนนี้ เวลานี้....เกิดอะไรบางอย่างขึ้นมาในใจ...มีคำถามที่ฉันควรตอบหรือว่าฉันแค่ฟังมันไว้เฉยๆไม่รู้สิ....ตอบไม่ถูก...

ทำไมในบางครั้งเราต้องทะเลาะกัน ไม่เข้าใจกันด้วยเรื่องเล็กๆน้อยๆ อืมอาจจะเป็นเพราะว่าเราไม่เหมือนกันเลยมั้ง....เราต่างกันมาก..เราพยามเต็มที่ที่จะเข้าหากัน แต่มันก็กลับมาเป็นแบบเดิมทุกที...

เหนื่อยนะที่เป็นแบบนี้..พอเราได้อยูเงียบๆบ้างเลยรู้สึกว่า "ทุกวันนี้มันเหนื่อย"ที่ต้องคอยทำอะไรเพื่อคนอื่น เพื่อส่วนรวม จนลืมหันมาดูตัวเองว่าต้องการความรัก...ความเข้าใจมากแค่ไหน...แต่มันก็เหมือนน้ำท่วมปาก พูดอะไรอย่างที่ใจคิดไม่ได้...อึดอัดจัง....

บางครั้งมีคำถามเข้ามาว่าการมีคนให้รัก....มันจะดีกว่าจริงเหรอ หรือว่าการไม่ต้องรักใคร ไม่ต้องมีความรักไปเลย อันไหนมันดีกว่ากันแน่...

วันนี้ฉันก็ยังยืนอยู่ที่เดิม..

ทำตัว ทำใจ เหมือนเดิม

มีหลายๆอย่างเข้ามาพยายามที่จะปรับเปลี่ยนฉัน

......

ฉันพยายามเต็มที่แล้ว

แต่ฉันไม่ใช่เทวดา นางฟ้า

สุดท้าย...ฉันก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม.....

เธออย่าลืมนะว่าฉันไม่ใช่นางฟ้า

หรือเจ้าหญิงในนิยาย